Het verhaal dat je jezelf vertelt bepaalt vaak of je vast blijft zitten in pijn of juist nieuwe stappen durft te zetten.
“Mijn rug is nu eenmaal zwak.”
“Mijn schouders zitten altijd vast.”
“Ik ben gewoon niet zo handig.”
Herkenbaar? Het zijn van die zinnetjes die je vaker tegen jezelf zegt dan je lief is. En hoe vaker je ze herhaalt, hoe meer je ze gaat geloven. Totdat je lichaam ook denkt: oké, blijkbaar hoort dit bij mij.
En vaak zijn het niet eens je eigen woorden. Het zijn verhalen die je vroeger al hoorde: van ouders, leraren of andere mensen om je heen. Je neemt ze mee, herhaalt ze in je hoofd, en voor je het weet worden ze jouw waarheid. Het is dus letterlijk het verhaal dat je jezelf vertelt — en dat verhaal kan pijn versterken.
Ik weet nog goed hoe ik vroeger altijd dacht dat niks mij lukte. Mijn zus leek overal beter in en sommige leraren bevestigden dat nog eens extra. Terwijl ik net zo vaak dezelfde punten haalde of zelfs een 10 had! Het had dus niks te maken met mijn zus (ik heb de liefste zus van de wereld 💙), maar alles met mijn eigen onzekerheid en faalangst.
Die onzekerheid kreeg steeds meer voeding doordat anderen dat verhaal bevestigden. En dat maakte het verhaal dat ik mezelf vertelde nog sterker: “ik ben niet goed genoeg.”
Dat verhaal kan je echt lamleggen. Het zorgt dat je je terugtrekt, dat je klachten groter lijken en dat je jezelf gevangen houdt in iets wat eigenlijk niet de waarheid hóeft te zijn.
Op een dag dacht ik: maar wat als ik mezelf een ánder verhaal ga vertellen?
Niet “ik kan dit niet,” maar: “ik heb het nog nooit gedaan, dus ik kan het vast wel.” (Dankjewel Pippi Langkous 😉).
En wat denk je? Ineens lukten er dingen die ik eerder niet eens durfde te proberen. Omdat ik mezelf toestemming gaf een ander verhaal te geloven. En precies dát is de sleutel: ook jij kunt het verhaal dat je jezelf vertelt veranderen.
Als jij blijft geloven dat je een zwakke rug hebt, dan blijf je ernaar handelen. Je tilt niks meer op, je beweegt minder, en je rug voelt alleen maar zwakker.
Als jij blijft zeggen dat je schouders “altijd vast” zitten, dan let je alleen nog maar dáár op. Je lijf en brein versterken samen dat verhaal.
Het is dus tijd om te stoppen met dat oude verhaal dat je jezelf vertelt. Niet omdat je klachten niet echt zijn, maar omdat het verhaal dat je eromheen bouwt de klachten groter maakt dan nodig.
👉 Begin met een simpel doel. Niet: “ik wil geen pijn meer.” Maar: “ik wil vrij bewegen.”
👉 Schrijf eens op wat je wél kunt en benadruk dat voor jezelf.
👉 Vraag jezelf af: Welk verhaal vertel ik mezelf? Klopt dit verhaal wel?
👉 Wil je blijven denken zoals je nu doet, of wil je liever een ander verhaal geloven?
👉 Herschrijf dat verhaal — maak er eentje van dat je verder helpt.
👉 Doe de hier de pijntest. Dan krijg je inzicht of jouw pijn vooral lichamelijk verklaarbaar is, of dat er juist een grote kans is dat er andere oorzaken meespelen — zoals emoties of overtuigingen. Alleen dat weten, geeft al ruimte om een nieuw verhaal te schrijven over je herstel.
Je zult merken: hoe vaker je een nieuw verhaal herhaalt, hoe sneller je lijf het ook gelooft.
Ademhaling bij pijn helpt je lichaam om van spanning naar ontspanning te schakelen. Door rustiger…